کالبد شناسی شترمرغ : استخوان بندی ، بالها ، پاها ، ماهیچه و..

کالبد شناسی شترمرغ استخوان بندی ، بالها ، پاها ، ماهیچه و..
کالبد شناسی شترمرغ : استخوان بندی ، بالها ، پاها ، ماهیچه و..
۴.۸- ۴

کالبد شناسی شترمرغ

کالبد شناسی شترمرغ : از شتر مرغ غالبا در متون باستانی نام برده شده و به طبقه ی پرندگان تعلق دارد. این پرنده به یکی از پنج زیر راسته ی شتر مرغ سانان است.

نام رتایت یا شترمرغ سانان از کلمه ی لایت Ratitus گرفته شده و اشاره به پرنده های بدون استخوان زورقی در جناغ سینه است این پرندگان فاقد قدرت پرواز هستند و شامل :

شترمرغ ها از آفریقا
اموها از استرالیا
رئی ها از آمریکای جنوبی
کاسوواری از استرالیا و گینه نو
کیوی ها از نیوزلند

می باشد .

کالبد شناسی شترمرغ : استخوان بندی  (اسکلت شترمرغ سانان)

استخوان جناغ سینه

بیشتر قسمت های استخوان بندی شترمرغ سانان شبیه به سایر پرندگان است . اگرچه استخوان جناغ در پرندگانی که توانایی پرواز ندارندفاقد استخوان زورقی می باشد . به این قسمت در پرندگانی که توانایی پرواز دارند ماهیچه های قوی بال چسبیده است و در مقابل ، استخوان صاف جناغ در شترمرغ به یک توده شبیه شده است که نام خانواده شترمرغ ها از این قسمت گرفته شده است و این وضعیت مورب قدامی شکمی برای مقابله با نرها در جنگ با یکدیگر استفاده می شود .

 

بالهای شترمرغ سانان

شتر مرغ و رئی بالهای بزرگی دارند که برای نشان دادن رفتار و تنظیم حرکات بدن از آنان استفاده می کنند در حالی که بالهای امو حالت بدوی و ناقص دارد . انتهای بال شترمرغ ۳ عدد استخوان انگشت مانند دارد که دو عدد از آنها آزاد هستند و قسمتی چنگال مانند دارند که سومی آزاد نیست و نوک آن به وسیله ی یک تکه فلس مانند پوشیده شده است .

پاهای شترمرغ سانان

خانواده شترمرغ سانان کاسه زانو ندارند اما در شترمرغ و امو یکی از استخوان های مچ پا در مفصل ساق پا  باقیمانده که با جوش نخوردن ، شکلی مانند کاسه زانو در مفصل به وجود می آورد .

استخوان پای شترمرغ دارای دو انگشت (سه و چهار ) می باشد که هر کدام دارای ۴ بند است . آخرین بند انگشت سه (انگشت اول پا ) تیز و چنگال شکل است و در بعضی از پرنده ها انگشت دوم یک چنگال ناقص دارد…

ماهیچه های شترمرغ

در شترمرغ ماهیچه ها از لحاظ اقتصادی بسیار مهم هستند مخصوصا ماهیچه هایی که نزدیک به بدن می باشند ، در مقایسه با پردنگان قادر به پرواز شتر مرغ سانان فاقد عضلات بزرگ سینه می باشند و به جای عضلات بال و آنهایی که در پایه ی گردن یافت می شود جهت تزریقات استفاده می گردد. تزریق در ناحیه ی پا می تواند موجب واکنشهای التهابی و نارحتی شدید پرنده شده و خسارت های اقتصادی به دنبال داشته باشد . چرا که شتر مرغ دوپا برای استادن دارد و نمی تواد روی یک پا بیستد و حرکت کند …

سوراخ های پراکنده در محل زخم سوزن بر پوست به خاطر تزریق باعث کاهش ارزش چرم شتر مرغ می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *