علت تلفات جوجه شترمرغ

علت تلفات جوجه شترمرغ
علت تلفات جوجه شترمرغ
3.4- 5

در جوجه کشی شترمرغ به علت تلفات جوجه شترمرغ اشاره شد و حال در ادامه:

سایر علت های مرگ و میر جوجه می تواند عفونت باکتریایی ، اسهال و مشکلات فیزیکی باشد. 24 ساعت بعد از هچر باید غذا در اختیار جوجه ها قرار داد. همچنین این غذاها باید دارای پروتئین بالا  و املاح معدنی و ویتامین ها باشند. اندکی زمان می خواهد تا جوجه ها بتوانند خوردن و آشامیدن را یاد بگیرند و این زمان کافی را برای کسب کیسه ی زرده فراهم می کند.

می توان برای آسان شدن در یادگیری خوردن و آشامیدن جوجه ها ، یک جوجه ی بزرگتر کنار آنها قرار داد. جوجه هایی که مریض و بی حال هستند را باید فورا از کنار سایر جوجه ها جدا کرد و در مکانی دیگر تحت درمان قرار داد.

اجسام خارجی در معده شترمرغ

روهم ماندن اجسام خارجی نظیر سنگ ، چوب و ساقه در معده و سنگدان از دیگر عوامل مرگ و میر جوجه ها تا سن 4 ماهگی می باشند.استرس ، عدم بالانس جیره از نظر مواد غذایی و مواد معدنی بیماری و عدم آرامش و سلامت پرنده باعث این مسئله می شود. بنابراین اطراف محیط پرندگان باید عاری از هر گونه اجسام خارجی باشد.

نیوکاسل

برای جلوگیری از بیماری نیوکاسل باید حتما جوجه ها واکسیناسیون شوند. بیماری نیوکاسل واگیر دار نیست و اصلی ترین عامل آن استرس می باشد. همچنین جوجه ها به بیماری آنتروتوکسمی نیز حساس هستند که حتما برای جلوگیری از این بیماری نیز باید جوجه ها را واکسیناسیون کرد. جوجه ها سریع رشد خواهند کرد و در سن یک ماهگی 3 تا 6 کیلو وزن خواهند داشت. با بزرگ شدن جوجه ها باید مکان آنها را نیز بزرگتر کنید.

جایگاه جوجه ها

جایگاه جوجه ها باید دارای سایبان بوده و از خاک برای بستر آنها استفاده شود. برای فضاهای دارای سقف بهتر است ، بستری از جنس بتن فراهم کرد تا به راحتی بتوان آن را تمیز و ضد عفونی کرد. در بعضی مزارع از سیستم حرارت زیر زمینی به عنوان منبع حرارت نیز استفاده می کنند. این کار باعث گرمی بستر و آرامش پرنده و کاهش تلفات ناشی از عفونت کیسه ی زرده خواهد شد.

در سن 3 ماهگی جوجه ها وزنی بین 20 تا 30 کیلوگرم خواهند داشت. بعد این سن جوجه ها مقاوم هستند و تلفات آنها کاهش می یابد.از 3 ماهگی به بعد تلفات جوجه ها ناشی از مسائل فیزیکی می باشد. از 3 ماهگی تا پایان یک سالگی جوجه ها در فضای باز نگهداری خواهند شد. به ازای هر پرنده 50 متر مربع فضای گردشگاه باید دراختیار جوجه قرار گرفت.

فضای سایبان برای هر پرنده 5 متر مربع می باشد. بنابراین بعد از 3 ماهگی پرندگان به جایگاه بسته نیاز نخواهند بود. بعد از این دوره پرنده ها نسبت به سرما و گرما مقاوم می شوند. پرندگانی که به عنوان مولد انتخاب شدند بعد از یک سالگی از جیره های نگهداری ،استفاده می کنند.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *